1-بيان مساله (تشريح ابعاد، حدود مساله، معرفي دقيق مساله، بيان جنبه­هاي مجهول و مبهم و متغيرهاي مربوط به پرسش­هاي تحقيق، منظور تحقيق):

آپارتمان نشینی را میتوان از مهم ترین تحولات در فرآیند اسکان بشر در شهرها دانست که به فرم غالب مسکن شهری در دوران معاصر تبدیل شده است. مجتمع های مسکونی که زمانی قرار بود با قرارگیری در میان فضاهای سبز و زیبا و کم تراکم، محیط هایی با کیفیت و بستری مطلوب برای تعاملات اجتماعی ساکنین ایجاد کنند، به تدریج به مجتمع هایی آپارتمانی با تراکم بسیار بالا تبدیل گردیدند. فضاهای عمومی که افراد و گروه های مختلف اجتماعی در آن سهیم اند، محل تبادل افکار و اطلاعات و مکانی برای شکل گیری شبکه های اجتماعی هستند (Haier and Reijndrop,2001 ،نقش فضاهای عمومی...

7- فرضيه­ ها:

- طراحی مجتمع های مسکونی امروزی به دلیل عدم توجه به نیازهای انسانی و در نظر نگرفتن پیامدهای روانشناختی آن، زندگی فردی و اجتماعی ساکنین را با مشکلاتی مواجه کرده است.

- زمانی که سطح روابط اجتماعی در یک جامعه افزایش یا کاهش یابد هویت نیز در این مسیر دچار تغییرات بنیادین می شود که پیامدهای روانی کاهش تعاملات اجتماعی ساکنین است.

- طراحی مناسب فضاهای سبز و عمومی و سایر بخش های جمعی از جمله راهکارهایی است که می تواند نقش مهمی در افزایش این تعاملات داشته باشد.